De fine art fotografie van Annemiek (1964) begon in 2022, in de laatste dagen van het leven van haar moeder. Ze zocht naar beelden die de onwerkelijke overgang van leven naar dood konden vangen en hierin vond ze haar focus. Én het laatste duwtje om de veiligheid van een vaste baan los te laten en volledig voor haar fotografie te gaan. Sindsdien is haar werk een verkenning van vergankelijkheid. Ze voelt dat fotografie iets kan vasthouden wat al verdwijnt op het moment van beleven.

Precies daarin zit voor haar de kracht: een moment wordt waardevol omdat het eindig is. Die zachte paradox, de pijn van het voorbijgaan én de kracht van datzelfde moment, is wat zij zichtbaar wil maken, zo intuïtief mogelijk. Hierbij is de natuur haar grootste inspiratiebron. Dit groeide uit tot haar Songs of Silence, uitgegeven in een serie van drie leporello's. Nu experimenteert ze met diverse analoge technieken en materialen die kwetsbaarheid en tijd in zich dragen. Ze onderzoekt hoe ze zo het thema van vergankelijkheid kan verdiepen.

Esmee is fotograaf, beeldend kunstenaar, culinair schrijver en vormgever. Ze combineert fotografie, mixed media en taal tot gelaagd werk, waarbij thema’s als kwetsbaarheid, tijd en aanwezigheid centraal staan. Het is een voortdurende verkenning van de menselijke conditie, waarbij zij zich richt op de interactie tussen mensen en hun omgeving en ruimte biedt voor introspectie en dialoog, en waarin de toeschouwer wordt aangemoedigd om zich te verbinden met de diepere lagen van betekenis en beleving.

Voordat Esmee zich volledig op het kunstenaarschap richtte, werkte zij in het basisonderwijs en als schrijver. Een periode van ernstige ziekte bracht haar ertoe haar artistiek werk met een hernieuwde urgentie en zeggingskracht te benaderen, wat leidde tot een groter zelfbewustzijn in deze levensfase

Als autodidact maker achter Mae Finn Art onderzoekt Puck Smit hoe de positie van de underdog opnieuw neergezet kan worden door er waarde aan te geven. Haar werk komt voort uit haar fantasierijke en melancholische kijk op het leven, waarbij zij zich laat inspireren door mythen, folklore en de natuur, met daarbij een grote belangstelling voor het welzijn en de persoonlijkheden van de mens. Daarbij gebruikt Puck voornamelijk afgeschreven materialen; dit is niet alleen een ethische keuze of gebaar van verzet, maar ook vanwege de uitdaging die dit materiaal met zich meebrengt.

Al is zij altijd duidelijk een maker geweest, Puck heeft pas op latere leeftijd gerealiseerd hoe belangrijk dit voor haar is en er een richting aan kunnen geven door in de eerste plaats zichzelf serieus te nemen. Iets wat in deze wereld, met de verwachtingen waarmee vrouwen te maken hebben, niet altijd makkelijk is. Puck beschouwt zichzelf en haar werk als iets wat altijd in progressie zal zijn, maar zal ook in de toekomst altijd een stem willen blijven geven aan "de vreemde eenden in de bijt".

Marielle is multidisciplinair kunstenaar en initiatiefnemer van blommen. Ze maakt zelfportretten in fotografie, tekeningen en schilderijen en daarnaast maakt zij werk in textiel. In haar werk verkent zij thema's als identiteit, trauma en de transformerende kracht van zelfreflectie. Met opleidingen in textiel, tekenen, mode en fotografie legde zij een stevige basis voor haar gevarieerde loopbaan.

Voordat ze zich volledig toelegde op de beeldende kunst en fotografie in 2016, heeft Marielle gewerkt als dessinontwerper en interieurvormgever. Verder werkte zij bijna vijftien jaar als coach en mentor voor vrouwen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Haar werk getuigt van haar veelzijdige talenten en toewijding aan vrouwenemancipatie.

Renée werkt vanuit de tekening. Met inkt, aquarel en soft pastel op papier onderzoekt ze de grens waar herkenning oplost en gevoel overblijft. Maar waar ze vroeger zocht naar helderheid — een verhaal zo direct mogelijk overbrengen — doet ze nu bewust het tegenovergestelde. Ze werkt met vormen en vervormingen, met wat zich wel en niet laat lezen. Het verhaal blijft aanwezig als onderlaag, de tekening legt het niet open.

Een serie begint vaak klein: een toevallige ontmoeting, een gesprek, of een foto die iemand bewaarde. Wat ontstaat is geen illustratie, maar eerder een afdruk van wat daaronder ligt. Renée werkte oorspronkelijk als schrijver, vormgever en coach, en organiseerde festivals rond vrouwenwerk. Sinds 2018 vindt dit eerdere werk een nieuwe vorm in de tekening. Niet als sluitstuk, maar als volgende stap.

Wien de Graaf Hoorman (1957) is een veelzijdig beeldende kunstenaar die haar focus richt op kunst in al haar verschijningsvormen. De artistieke basis werd gelegd tijdens de opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam (mode). Na jarenlang voor haar gezin te hebben gezorgd en een kort heftige ziekte legt Wien nu haar focus weer volledig op haar kunst. In haar werk komen abstractie en figuratie op natuurlijke wijze samen. Haar diepe fascinatie voor rust en eenvoud vormt het vaste uitgangspunt binnen al haar disciplines. Inspiratie put zij uit de alledaagse dingen en de natuur, maar er klinkt ook een maatschappelijk engagement in haar werk door.

Als vrouw en moeder van drie dochters is de rol en het belang van de vrouw in de samenleving een centraal en terugkerend thema. Hoewel schilderen een belangrijke discipline blijft, verlegt Wien haar grenzen de laatste jaren steeds vaker naar driedimensionaal werk. Na het volgen van porselein cursussen bij Yuk Kan Yeung en haar huidige verdieping in keramiek, creëert zij fijnzinnige objecten. Haar achtergrond als 'modemeisje' blijft echter voelbaar; stoffen en textiel keren dan ook regelmatig terug in haar creaties.